zondag 12 februari 2012

I just felt like running

Hoi mensen!
Hier even een toegankelijk berichtje te midden van alle muziek/filosifie/valentijnsdagposts (ja, valentijnsdagposts, meervoud, de mijne komt nog ;) )
Ik ging gisteravond op ziekenbezoek bij Laura.
Ik heb het hoesje van m'n iPod laten liggen en ben waarschijnlijk aangestoken, maar dat boeit niet, want het was heel gezellig!
Maar het gaat nu even over wat daarna gebeurde: toen ik nog geen 10 seconden haar huis uit was gelopen, kreeg ik een "Forrest Gump"-moment. Ik weet niet of jullie die film kennen, of het boek waar het het op gebaseerd is, maar het is een film over een man met een laag IQ, met een heel lang achtergrondverhaal dat ik niet ga vertellen. Het punt is, er zit een beroemde scène in die film, waarin Forrest opstaat van zijn terras, en zomaar gaat rennen. Hij rent dagen achter elkaar, en neemt alleen pauzes om te eten en te slapen (en ook om naar de wc te gaan neem ik aan, vreemd genoeg wordt dat niet vermeld in de film). Na een tijdje komt hij in het nieuws, omdat heel veel mensen hem signaleren in verschillende steden, en wordt hij achtervolgd door mensen die mee willen rennen, en door de pers, die denkt dat hij een actievoerder is. Journalisten vragen hem waarom hij precies rent, of hij een doel heeft, of hij iets ermee wil bereiken. Forrest's reactie is echter: "I just felt like running."

Ik had dus gisteravond dus opeens zo'n "Forrest Gump"-moment. Ik ging gewoon rennen. Niet heel ver, gewoon van Laura's huis naar de bushalte. Hoogstens 2 minuutjes. Maar WOW! Dat had ik echt eerder moeten doen! Gewoon de snelheid van mijn voeten over de straat heen, de huizen die langs me heen vlogen, het geluid van mijn ademhaling. Het stelt zo weinig voor. Maar ik heb het idee dat ik daar al heel lang behoefte aan had. Ik snap het zelf ook niet helemaal. Misschien juist omdat ik helemaal niet vaak de kans heb zoiets te doen, en er helemaal geen reden voor is, vond ik het geweldig. Ik kan in elk geval iedereen aanraden het een keer te doen. Gewoon een eindje rennen.

En dan gaan we er toch even een liedje bij plakken. Er zijn natuurlijk heel veel nummers die fijne achtergrondmuziek zijn tijdens het rennen, maar ik heb er toch één die ik eventjes in de spotlicht wil zetten. DIT nummer is van The Prodigy, een groep die normaal gesproken niet echt muziek naar mijn smaak maakt.
|||
|||
˅
















Het is ontzettend opzwepend en energiek, dat maakt het natuurlijk een fijn nummer om te luisteren tijdens het rennen. Het geeft wat meer energie, en de snelheid en dynamiek in het nummer vergroten de adrenalinekick die je krijgt als je gaat rennen. Normaal luister ik alleen  muziek die gemaakt is om te luisteren op je luie kont, maar dit zijn situaties waarin ik uitzonderingen maak :).

Quote onderaan het stukje? Wordt deze keer niet moeilijk.

"My mom always said, that you got to put the past behind you, before you can move on. And I think that's what my running was all about." - Tom Hanks in 'Forrest Gump'

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat je mening horen!
Blijf wel netjes, let op je taalgebruik, zaai geen haat. Spammen wordt niet op prijs gesteld.